Ay süzülüp gitti sessizce geceden
Bir ben kaldım karanlığın koynunda
Yalnızlığıma sarıldım uykusuzluğumla
Öksüz çoçuğun anneye özlemi gibi...
Evim bomboş odam ise çok sessiz
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta