Özlem Şiiri - Ahmet Türkmen 2

Güneş her şeyden habersiz;
bir bilseydi sana olan sevgimi,
bu sevda karşısında buz kesilirdi de
ışıksız bırakır idi bizi.
Yıldızlar duysa sana olan özlemimi,
parlaklığını yitirirdi.
Bulutlar bilseydi sana olan hislerimi,
bu fani dünyaya yağmur yağmaz idi.
Bir ineğe anlatsam seni;
o güzel gözlerini, melek misali kalbini,
sütten kesilmez miydi,
yemekten sudan kesilmez miydi?
O gülümsemeni bir kâğıda anlatmak istesem,
mürekkep mi yeterdi, kâğıt mı?
Hayır sevdiğim, hiçbiri yetmez idi;
bu sebepsiz yaşama sebebim olur idi.
Bir okyanus misalisin, kayboluyorum sende;
bir ay misali geceme ışık oluyorsun, sevdiğim.
Öyle bir tutkusun ki, sevdiğim,
haykırsam seni dağlara, dayanamaz, un ufak olur.