Özlem Şiiri - Naz Korkilinc

Bir akşam üstü gibi çöktün içime
Sessiz, yavaş ve habersiz.
Adını söylemeden bile
Kalbim seni tanıyor hâlâ.

Sokaklar aynı, gökyüzü aynı
Ama bir şey eksik bu şehirde.
Sanki rüzgâr bile
Adını arıyor dudaklarımda.

Bazen bir şarkıda buluyorum seni,
Bazen de dalıp giden gözlerimde.
Ne kadar uzak olsan da
En çok içimde yaşıyorsun.

Özlemek tuhaf bir şey;
Ne sana kavuşabiliyorum
Ne de senden vazgeçebiliyorum.