Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
evet görmelisin, göreceksin ve hatta birlikte göreceğiz ,ruhumuz ölüme yenilmeden ( hem ruhumuz hiç yenilmeyecek ki ruhumuz )
Umutlar yeşerecek.....Bir gün....???????
Bu güzel düsünceler yazilmaya devam edilirse nelere ulasilmaz ki... Tebrikler.. Sevgilerimle: Samanyolu
İstenirse ve düşünülürse neler olmaz ki sevgili kardeşim...senden gayret...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta