Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Nadıde kalemınıze ve yuregınıze sağlık saygılarımla üstadım
bir bütün olmayı kalabalıkta,
ve yalnızlaşmayı;
herkesin kendi yalnızlığında.
Ya da bir ben olmayı;
herkesin kendi kargaşasında.
Özgün ve güzel bir şiir, tebrikler... 10 puan +ant. Esen kalın...
Acele yazılmış. Gene de güzel bir şiir olmuş. Özellikle son kıta.
Şiirin genelindeki özlem bana 'basitçe yaşayacaksın işte kardeşim!' dedirtti.
Beğendim.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta