yalnızlığımın mahkumu oldum odamda
yalnız sere serpe kala kaldım
duvarlara sen dıye konuştum saatlerce
sesizliyin yalnızlığı oda mahkumu çevırdı beni
esen ruzgar serın estı o esen ruzgar senmiydin
yuzume çok yumuşak dokundu aynen senin dokunuşundu
içim bir hoş oldu sen geldın dıye sevinç çığlıkları atım
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta