Yine efsunlandı şu deli gönül.
Bir gariplik doğdu içime.
Özledim babam
özledim seni hemde çok
eskiden en az yaşadığını biliyordum
Onunla kendime teselli veriyordum babam..
Sen gideli haram oldu zehir oldu
Bu dünya bana
babam..
Artık bakmıyorum
eskisi gibi kendime sen bakmamı isterdin kendime.
İçimden gelmiyor
Kabullenmek ne mümkün
babam..
Ne yemeğin ne içmenin tadı yok
babam..
ne gezmek istiyor ne çıkmak
istiyorum
kapandım kendimi kapılar arkasında içime akıtıyorum seni
babam..
Artık tadım tuzum kalmadı
Neşem desen hiç yok
yaşıyorum ama huzurum
eskisi gibi yok
babam..
Sen gedeli çok uzun olmasada bana içime kapandım
İçime döküyorum seni
Böyle olmamalıydı sonu hazin olmamalıydı diyorum
Artık kim bana teselli verecek
Kim beni sen gibi anlayacak
sarıp koklayarak
babam..
Amcalarıma sarıldım hiçbiri sen gibi kokmuyordu sen gibi değildi
Babam.
Mezarın başına geldim ses verdim duymadın.
Oturdum derdimi döktüm cevap vermedin babam vermedin
Ağladım bağırdım çağırdım etrafa haykırdım duyan olmadı
Babam.
Bildim ki toprak seni benden almış Allah seni benden daha çok sevmiş babam.
Sen rahat uyu dinlen yerinde mezarın cennetten güzel bahçesi olsun
Babam.
Biliyorum sen dönülmez yerdesin
Birgün ben gelirim yanına sen üzülme garip babam sen üzülme.
Elbet birgün kavuşacağız senin"ile
Ben seni asla ne sevmekten nede anmaktan vazgeçmem bilki kızının duasındasın.
Babam.
Seni çok özledim çok seviyorum
babam çok seviyorum..✒️📖
#2023#04#05#
@nurkskyofficial
Kayıt Tarihi : 27.08.2026 22:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kendi hikayem




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!