Adımların çekildi bu evin eşiğinden,
Sanki dünya eksildi en temel yerinden.
Duvarda asılı kalan o sessiz gülüşün,
Gidişin değil babam, en çok varlığın özlenen.
Sesin yankılanır hala boş odalarda,
Elimi uzatsam, yokluğun sızlar avuçlarımda.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta