Babam şiir Şiiri - İlyas Kunt

Şiir : ilyas kunt

Babam...
Sırtımı yasladıgım çınar.
Uyurken üzerimizi örten...
Saçlarımızı okşayan...
Sözüne güven duydugum adam.
...
İşten eve gelmeni...
Kuzum yavrum demeni...
Yorgunluktan bir of çekip
Varlıgını hissettiren sesini özledim..
...
Efkarlanınca saz çalmanı...
Kızınca sigara yakmanı...
Bir , ay dogar türküsünü,
Sessizce mırıldanmanı Özledim...
Anneme kızınca dışarı kaçışını,
Sana pencereden bakışımı...
Yürürken adımlarını sayışımı özledim..
...
Bizi yetim bıraktın babam...
Sen daha çok gençtin...
Doyasıya sarılamadık...
Sakallarını sevemedik...
Gölgende yetişemedik babam...
...
Büyüdügümüzü göremedin babam...
Gönlünce sevemedin bizi...
Sen gittikten sonra
Hepimizin kursagına,
Tarifi olmayan acı saplandı...
Ne geçmek biliyor, ne dinmek...
...
Şimdi kim ötecek üzerimizi...
Kim okşayacak saçlarımızı...
Kim bize türküler söyler,
Kim saz çalar...
Kim yavrum diye sever...
Ben seni çok özledim babam...
Çok özledim..
...
Herşeyini özledim...
Sana ihtiyacım varken,
Kara toprak aldı seni...
Sarılmak kucaklamak istiyoruz...
Vermiyor...
Koklamak öpmek istiyoruz...
Vermiyor...
Soguk taşın var arada babam
Özlem böyle giderilmiyor...