Bir insan, “hem suçlu hem güçlü” olabilmeyi,
Nasıl başarabiliyor aklım almıyor!
Ama…
Özledim...
Ve en çok da pazar sabahları,
Uzun kahvaltılarımızı özledim…
Tahin pekmezin kıvamını tartışmamızı!
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta