Sis çökmüş Reşadiye’nin duzune
Eski anilarim gelir gözüme,
Çamlar sıralanmiş bir bir üstüne,
O kekik kokulu yaylasini özledim.
Hani mal güderdik kirda bayirda,
Doyulmazdi kara demlikte çayina,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta