Yokluğun hiçlikmiş bende,
Meğer yoksullukmuş tende.
Sensizlik yakışmıyor sevgili,
Zavallı bir çocuğum bu bedende...
Kim anlar ki sensizliğimi kim?
Anlatsam da anlayamazlar bilirim.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta