BEN..sensizken hiçmişim gittiğin de anladım.yokluğunda çekip gitmelerini bile özledim.BEN..sensizken hasretin duygularıma ağır geliyor kızdığındaki küsmelerini bile özledim.BEN..sensizken canım bedenime dar geliyor canımı yaktığındaki sitemlerini bile özledim.BEN..sensizken yaşamıyorum yaşarken çektirdiğin acıları bile özledim.BEN..sensizken kimsesiz çocuklar gibiyim.içimdeki öldürdüğün seni bile ÖZLEDİM...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta