Bir anda geçmişim geldi aklıma
Çamurlara batmasını özledim
Serçeyle sıvırcık vurursak yerdik
Sapan taşı atmasını özledim
Büyükler severdi giderken yolda
Bizlere nasihat olurdu dalda
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta