Özledim...
Yaşamadığım çocukluğumu ararken,
delikanlılığımı yitirdiğim
İstanbul'un
fesleğen kokan
göğsünü özledim...
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




özlem olduğu sürece yaşayan bir şeyler var de var demektir yüreğin derinlerinde bir yerlerde...
[ilhan keskinöz]
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta