Özledim Şiiri - Mehmet Küçükosmanoğlu

..................ÖZLEDİM..................

Tek başıma yaşadığım dünyada
Sohbeti özledim sözü özledim
Sıcak olsa dahi etkilemeyen
Baharı özledim yazı özledim

Şehir yerlerinde katırı olan
Nice kullar vardı satırı olan
Aynı kahve gibi hatırı olan
Ekmeği özledim tuzu özledim

Çoğu şeyin eskilerde kaldığı
Çöller vardı sevdaların olduğu
Çobanların aşıkların çaldığı
Kavalı özledim sazı özledim

Evlenip de birbirini sevmeyen
Dışarda rol yapar özü gülmeyen
Kahpelik bilmeyen puştluk bilmeyen
Erkeği özledim kızı özledim

Bir şey pişirince kokusu sinen
Komşular olurdu bize seslenen
Şehir merkezinde bile beslenen
Tavuğu özledim kazı özledim

Dünyada kendini hep baki sanan
Gitgide çoğaldı renklere kanan
Bütün hanelerde üç öğün yanan
Ateşi özledim közü özledim

Köyünü terk edip şehre yerleşen
Beni beğenmiyor derdimi deşen
Hanelerin bahçesinde yetişen
İnciri özledim kozu özledim

Mutluluğun yaşandığı yıllarda
Meyveler yeterdi doğal dallarda
Dostlarla birlikte aynı yollarda
Yokuşu özledim düzü özledim

Bu canım sağ iken çok şeyler derim
Vadem dolduğunda göçer giderim
Şerefim üstüne yemin ederim
Şükürü özledim azı özledim

Karaoğlan var mı bir aklı eren
Nerede sülalen nerede yören
Seslenince duyan bakınca gören
Kulağı özledim gözü özledim

KARAOĞLAN
Mehmet Küçükosmanoğlu
21.08.2026