Ay ışığı var ama görünmüyor gözlerime.
Gölgem kağıtıma vuruyor,
Kalemim gibi.
Sonra kalemim ise düşüncelerimi okşuyor:derinden
Derindeki düşüncelerimin adı özlediklerim
Özledim anne yaşamayı
Ve sonra,
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta