Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
yurek usta olunca bır baska yazıyor kalem kah kan damlıyor şiirden kah ibretı alem oluyor tıpkı bu şiirde oldugu gıbı saygılarımla
başlamalıyım hayata
kaldıgım yerden olmamalı
başlamalıyım yeniden ve aslında ilk defa
kendim için sensiz ve sessiz bir
sabaha uyanmalıyım hayal ettiğim yerde
KALEMİNİZE SAĞLIK
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta