Sen hüznü soluduğumda,
aklıma gelen bahar gülüşlümsün.
Cennet mi sakladın bakışlarının sinesine. Ateşe düştüğüm de su taşıyan karınca hayalimsin.
Saç tellerinin içinden özlediğim ormanlar alevleniyor.
Oysa sen karasal iklimimde maviye uzanan göğün rengisin.
Ben telâşınım ne olduğunu bilmediğim zamanlarda.
Sen aşım, aşka eşlik eden savruluşumsun.
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta