Sen hüznü soluduğumda,
aklıma gelen bahar gülüşlümsün.
Cennet mi sakladın bakışlarının sinesine. Ateşe düştüğüm de su taşıyan karınca hayalimsin.
Saç tellerinin içinden özlediğim ormanlar alevleniyor.
Oysa sen karasal iklimimde maviye uzanan göğün rengisin.
Ben telâşınım ne olduğunu bilmediğim zamanlarda.
Sen aşım, aşka eşlik eden savruluşumsun.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta