İnsan, insanlığın gözlerine baktığında bir yaşam görecek.
Yaşam biraz göreceli, bir görüşünden bin nefes duyacak.
Duyuşu, görüşünden derin olduğunda bir solukta kendini bulacak.
Bir andır yaşam, ve bir duyuş anı görebildiklerinin ötesinden.
Çoğu kez kendidir görmediği gözünün içinden akan yaş zaman.
Zamanın görebildiklerini yaşar gibi akar tüm görülenler.
Varlığını kendine bütünlemek bir nefesten fazlasıdır.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta