Özgürlük, sancılarla aynı kafeste.
Çıkamaz, tek yolu unutur.
Düşünür, kaçamaz da artık kaderinden.
Ne yapar, el mahkûm, gidemez, yorulur.
Önümüzde aheste karanlık, korkuyor kader.
Her şeyin sonu kim vurdulardan da beter.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta