Özgürlük, sancılarla aynı kafeste.
Çıkamaz, tek yolu unutur.
Düşünür, kaçamaz da artık kaderinden.
Ne yapar, el mahkûm, gidemez, yorulur.
Önümüzde aheste karanlık, korkuyor kader.
Her şeyin sonu kim vurdulardan da beter.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta