dağların doruklarında
uyanırken karlı güneş
ormanların eteklerinde
kızışır renklerin dansı
yanar nice tutkular...
aşağılarda
kirli bir zorbalık,
mesken tutmuş karanlığı
saldırıyor son gücüyle
özgür akan derelere
ve halkların iradesine...
karanlığın her yanından
boşalıyor zehir ve zulüm
fışkırıyor kin ve irin...
sabrın
sonsuz derinliklerinde
patlıyor öfkesi ezilenlerin
sallanıyor bacakları
darbeci zorbalığın...
zulmün hükmüne karşın
sahipsiz değil yüce sevda
suskunluk yok,
direniş var meydanlarda...
hak ve özgürlük tutkusuyla
çoğala çoğala
umudun emekçileri
yeniden doğuyor destanlarda...
Kayıt Tarihi : 19.11.2024 22:05:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Umudun emekçilerinin toplumsal işlevi
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!