Yalnızlığımla yaşıyorum,
Uçan kuşlarla arkadaş oluyorum,
Sonsuz özgürlükte dost buluyorum,
Yağmur damlasında hayat buluyorum,
Güneş ışıklarında renkleniyorum,
Yıldızlarla konuşan deniz oluyorum,
Balıkları yanımda buluyorum,
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Özgürlük insanın iç dünyasında mutluluk getirir. Şartı, bilgi+bilinç+gerçeklerle yaşamak+gerçekler dışı hayaller kurmamaktır.
İnsan eğer doğal gerçeklerle bütünlük kazanırsa kendi dünyasında özgürdür.
Ancak; topluma dünyaya baktığında onu üzecek çok şey vardır.
Var olan gerçekler karşısında, gücü doğrultusunda sürekli üzenleri ortadan kaldırmak için mücadele verirse mutlu olur.
Ancak, insan aceleci ve hayalcidir. Kendini üzen her şeyi birden bire yok edip herşeyin düzelmesini ister. Tabi bu da mümkün olmaz. O zaman iç dünyasında oluşan mutluluğu biter.
Ama insan, kendini bir damla olarak düşünürse ve damla olarak kurak/çorak topraklara düşerse, diğer damlalarla birlikte olmayı gücü yettiğince ister ve başarırsa, o zaman damla olarak görevini yaptığını düşünür. Fakat insan damla olma yerine yağmur olmayı ister. Düşler.. Gerçek olamaz. Olamayınca bıkar damla olmayı da bırakır ve mutsuzluğun kapısını kendisine açar.
Kendin ol.. kendin kadar ol. O zaman mutluluk senin yanındadır.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta