Yalnızlığımla yaşıyorum,
Uçan kuşlarla arkadaş oluyorum,
Sonsuz özgürlükte dost buluyorum,
Yağmur damlasında hayat buluyorum,
Güneş ışıklarında renkleniyorum,
Yıldızlarla konuşan deniz oluyorum,
Balıkları yanımda buluyorum,
Şimdi gidiyorsun, git
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin
Devamını Oku
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin




Özgürlük insanın iç dünyasında mutluluk getirir. Şartı, bilgi+bilinç+gerçeklerle yaşamak+gerçekler dışı hayaller kurmamaktır.
İnsan eğer doğal gerçeklerle bütünlük kazanırsa kendi dünyasında özgürdür.
Ancak; topluma dünyaya baktığında onu üzecek çok şey vardır.
Var olan gerçekler karşısında, gücü doğrultusunda sürekli üzenleri ortadan kaldırmak için mücadele verirse mutlu olur.
Ancak, insan aceleci ve hayalcidir. Kendini üzen her şeyi birden bire yok edip herşeyin düzelmesini ister. Tabi bu da mümkün olmaz. O zaman iç dünyasında oluşan mutluluğu biter.
Ama insan, kendini bir damla olarak düşünürse ve damla olarak kurak/çorak topraklara düşerse, diğer damlalarla birlikte olmayı gücü yettiğince ister ve başarırsa, o zaman damla olarak görevini yaptığını düşünür. Fakat insan damla olma yerine yağmur olmayı ister. Düşler.. Gerçek olamaz. Olamayınca bıkar damla olmayı da bırakır ve mutsuzluğun kapısını kendisine açar.
Kendin ol.. kendin kadar ol. O zaman mutluluk senin yanındadır.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta