Yanı başımda pencere; bir ışık hüzmesi,
Kaldırıma düşmüş çamların gölgesi.
İçimde soğuk demir, özgürlüğün kafesi,
Çırpındı kurtulmak için; dudağımda nefesi...
Dikeni battı ruhuma, kulağımda sesi,
Feryatları yankılandı durgun kış gecesi.
Eriyen mum gibi aktı gözyaşlarım,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta