Günlerden salı ve bir eylül sabahı
Sanki ilk defa çıktım güneşe
ömrumde ilk defa hissettim yine gökyüzünün yakın duran uzaklığını
İlk kez küçük bir camdan görmeye çalışmak
Sessiz, özgürlük ümidi bir hisle bakmak
Benim zannettigim gökyüzü
Bastığım toprak kime
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta