Aslında hiç kimse Özgür değil...
Özgürlük çok yükseklerde, belki bulutların arasında, belki de 7 kat sema’da.. En yüksek tepeye çıkıp kendini boşluğa bırakmak gibi bir şey Özgürlük...
Herkesin istediği ama aslında kimsenni de cesaret edemeyeceği bir şey.. Çünkü cesaret ettiğinde savrulmanın şiddetiyle yok olursun... O yüzden yükseklerden hep kokarız.. Özgürlük ulaşamayacağımız kadar yüksekliklerde..
Ben de kendimi boşluğa bırakmak istiyorum, belki de o zaman gerçek huzur’u bulacağım.. Anlaşılan o ki burda gerçekten huzur yok..
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta