Bir köstekli saat gibi,durduğu zaman
Hadi ıslat güneşimi,
Tut umudumu, kurumadan.
Zaten nedir ki özgürlük?
O da yıkılmaz mıdır?
Bir vicdanlık hürriyet
Boyadığım mavi tellerin arkasındadır...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta