Devamlı özgürlük deyip duruyorum,
Dilime yuva yapmış,
Nedendir bir türlü dağıtamıyorum,
Bozamıyorum bu meçhul yuvayı...
Bu akşam bundan kurtulmalıyım,
Artık bir nokta koymalıyım...
Özgürlük denen baş belasını,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta