Çok laf yiyip, çok söz işitmişiz.
Yüreğimize taştan duvarlar örmüşüz.
Özgürlüğümüzü vermişiz başkalarının eline.
Artık kapılar açılsa da
Duygularımız hapis olmuş içimize.
Birçoğumuz,
Artık alışmışız kendi sessizliğimize.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta