Kara gecenin çelik, kara bulutlarının
Siyah ateş yağmurlarıyla ıslandı her karışım.
Yüreklerde korku, telaş, endişe…
“Yok mudur?!...” feryatları yediden yetmişe
Zulmet gecesini yırtan bir ses,
Sağına ve soluna bakmadan
“Ben varım!” narası Samsun’dan.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta