Özgürlüğün bedeli sorumluluk

Özgürlüğün bedeli sorumluluk

Özgürlük; sadece zincirlerin kırılması değildir,
insanın kendi nefsine hükmedebilmesidir.

Kendi iç karanlığını aşamayanın dış aydınlığa kavuşması mümkün değildir.
Çünkü özgür irade, keyfîlik değil
bilinçtir, erdemdir, ölçüdür.

Ahlâkın olmadığı yerde özgürlük,
güçlünün zayıfı ezme aracına dönüşür.

Etik, özgürlüğün pusulasıdır;
insana “yapabilirsin” ile “yapmalısın” arasındaki farkı öğretir.

Özgür insan;
hak talep ederken görevini unutmayan,
konuşurken incitmemeyi bilen,
inanırken dayatmayandır.

Vicdan, özgürlüğün iç hukukudur.
Yasa dıştan sınır çizer,
vicdan içten yol gösterir.
Bu yüzden gerçek özgürlük;
mahkemelerden önce insanın kendi yüreğinde kurulur.

Felsefede özgürlük, insanın kendi varlığının öznesi olmasıdır.
Hiçbir ideolojinin, hiçbir dogmanın kör nesnesi olmamaktır.
Sorgulamak, aramak, hakikatin izini sürmektir.

Toplumda özgürlük ise
ben ile biz arasındaki ahengi kurabilmektir.
Çünkü yalnız kendisi için özgürlük isteyen,
henüz özgürlüğün anlamını kavrayamamıştır.

Özgürlük bir hak olduğu kadar
bir emanettir.
Ve her emanet gibi
liyakat, sadakat ve adalet ister.
Özgürlüğün bedeli;
bilgilenmektir,
susmamak ama bağırmamak,
direnmek ama kin tutmamaktır.

Kendi iç zincirlerini kıramayan toplumlar
dış prangalarını kıramazlar.
Ve en sonunda özgürlük;
insanın kendisiyle,
toplumla,
doğayla
ve hakikatle kurduğu ahlâklı dengedir.
Çünkü özgürlük,
sadece bir hak değil
insana verilmiş en büyük sorumluluktur.