Sabah uyanır uyanmaz
üzerimize giydiğimiz çelik zırhı
Gece uyumadan önce
çıkarıp baş ucumuza koyunca
Maskesinden kurtulan tenimizden
fışkıran insan yanlarımız
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Maskesinden kurtulan tenimizden
Fışkıtan insan yanlarımız.
Harikaydı. Kutlarım efendim
Hürmetle
Özgürlüğe açılan kapı
Sabah uyanır uyanmaz
üzerimize giydiğimiz çelik zırhı
Gece uyumadan önce
çıkarıp baş ucumuza koyunca
.............
Şiirin benimle burada bittiğini düşündüm.
Fakat bensiz hali de ne kadar güzel.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta