Ölüm nedir bilmezdim özgürken
Zincirler paslanmıştı toprak altlarında.
Güzel günler vardı hep hatıratlarımda,
Üzülmek aykırıydı özgür ruhlara.
Rengarenk bir çınar dururdu ateşin karşısında,
Kötülük yaşayamazdı yapraklarının altında.
Eğilmek yoktu hiç bir zaman ruhumda,
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta