bu sabah bir hayli geç kalkmışım,
can düşmanım öyle söylüyor.
güvercinlerime benden başka ekmek kırıntısı atan olmamış.
penceremin önüne, sabahın bir vakti,
onlarca özgürcük toplanmış.
kapım aralı, odam buz gibi olmuş.
parmak uçlarım uyuşuk, sanki kanım donmuş.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta