Solmuş gül yapraklarına mektup yazma
Sen gel özgürce
Gel ki sarılıp ağlaşalım
Suya inen bir ceylanın ürkekliği olmasın
Gelirken üzerinde
Şadırvandan musluk çalan çocuk gibi sağa sola
Bakmasın gözlerin
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta