Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İlk okul 5.ci sınıfa gelene dek, şehre inmemiş,diploma için siyah beyaz vesikalık gerekti 4 tane ilk o zaman indim şehre (5000 Nüfuslu Artvin/Ardanuç) heyecanım hala avuçlarımda,Orta öğretim,lise derken,il defa büyük şehre yabancı kavruk bir çocuk çelimsiz, kara kuru, yürürken utangaç bir o kadarda ürkecek her an. Üniversite deneyimi, Bursa da iş hayatı, ilk şiirlerimi okul defterlerimin üst yapraklarına karaladım, Onları da dünya tatlısı cennet mekan annem artık oğlum okudu adam oldu, iş hayatı ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!