özgür düşler
ey çürüyen insanlık! sümerli şair ludingirra ile aklım karıştı
dört bin yıl evvelki o sızı; ‘annem bir dağ geyiği-tan yıldızı’
sen şerden beslen kan emici, kalleş zebani, mevsim kıştı
inanna zalim; özgür-sessiz çığlık sonrası-korkudan sıvıştı
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Biz bize benzeriz...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta