Özgün Şiiri - Özge Bilgeç

Adını koymamıştım
Ne gidenin adını
Ne gelenin..
Tüm kalbimizle buyur edemedik
İmkansızlığı.
Karanlık odalarımızda
Aydın misafir ağırlayamazdık,
Ondandı adsız kahramanlar,
Soylu savaşçılar.
Epeydir hasrettim, imkansız-ı kabule,
Bu kabulleniş düşüncesi
Vaveylaya dönüştü
İçimde.
Kendimi dizginlemekte zorlandım
Hazzın içine tutkuyla bulandım
Ben, çabalamaktan, 
Yoruldum..
İki paralel evren
Yol boyu kesişemezdi,
Kesişemedik.
Yanımda olabileceğini, bilmek de güzeldi
Senden özge herkes el ..
Senden özge herkes gün..
Sen yeni kapılar aralarken,
Gidişine küfreden şiirler yazıyorum,
Kimse anlamayacak kadar.
Özlemeni özleyene kadar bekleceğim,
Yine ve budalaca..
Beklemeye bile
Geç kaldım..
Uykudan uyanmaya, güne başlamaya da.
Gördüğüm kabus..
Uyanmak vakti, bitti gece
Yorumlamak lazım
Yaşatan mı bilmece..