Tapınaksı apaçık arsızca, hasta ama em cansız bedenleredir?
Gaşy naaş baştan aşağı lahitlenen ve lain.
Mümkünse üstünkörü, paspal, yarı çıplak bak.
Temiz olmak lafzı ilmek atış, meram meraktır.
Ötesinde trilyonlarca nörolojik vibrasyon, içre ki nietzsche tarzı; sanattır gerçeklikte yaşamaya çalışmak.
Her biri mudil de nizami, her birimiz adilce cani en iyi senaryo düşüncede katil.
Zokayı kustukça akılda uçtuk hatıra yoktu var eden ustu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta