Özgeçmiş Şiiri - Ömer Ertekin

Kıymetli akrabalarım

Öncelikle ailemizin şairleri, Rahmetli Babam Yemliha Ertekin, Amcalarımdan Rahmetli Nurettin Ertekin, Dayılarımdan Rahmetli Dr. Yaşar Mercimek, Amca oğullarımdan Abim Mürsel Ertekin ve Kuzenim Dr. Hüseyin Mercimek'e selam veriyorum.

Müsadenizle kendimi anlatan bir şiiri buraya bırakıyorum.

Tutlar yeter iken gelmiş beklenen
Hiç hesapta yokken sülbe eklenen
Ver Allah'ım diye ona diklenen
Anasına oyuncak vermiş yaradan

Zayıf bir çocukmuş hayli sümüklü
Maziden atiye borçlarla yüklü
Her nefes alışta burnu düdüklü
Anasına bahane vermiş yaradan

Bir zaman koşturmuş nefes nefese
Büyürken borçlanmış yakın herkese
Dattişim babişim bir tenem dese
Anasına umut vermiş yaradan

Gençliğinde başı biraz dikleşmiş
Yakınları umut ile bekleşmiş
Bazı mutlu olmuş bazı dertleşmiş
Umutlara mihman etmiş yaradan

Planlar yaparmış ödemek için
Hayaller kurarmış hep için için
Dostlarına sıtkın göstermek için
Öde borçlarını demiş yaradan

Zamanı gelince dosta sözünün
Anlamış ki aslı yoktur gücünün
Emrindeymiş yarattığı öcünün
Bir zaman mühlet vermiş yaradan

Şimdi bocalıyor kaybolmuş yolda
Görünmez kelepçe takılı kolda
Yaradan Fettahtır sen kulu olda
Kesme umudunu geçmez yaradan

Ömer derki gene kendin kandırdın
Ödemeden borçlarını sildirdin
Bollluklar içinde iflas bildirdin
Uyuşuk mazlumu sevmez yaradan