Leyla bir ÖzgeCan'dı,
Kara gözlü Ceylan'dı,
14 Şubat'ta herkes
Mecnun olup ağladı.
...
Herkes yandı, ben yandım,
Acım dinecek sandım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta