KARKER KOBANE / RIFAT HOROZ
Bir adam gelirdi gözlerimin kıyısına Rüzgâr gibi sessiz, dağ gibi vakur Toprağın sabrını taşırdı omuzunda Gözlerinde uzak yolların huzuru
Bir söz söylerdi, derin ve ağır sıçramış kan damlası gibi kalırdı duvarda
Suskunluğu bile anlam taşırdı
Geceyi ikiye bölen bakışlarıyla
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...



