KARKER KOBANE / RIFAT HOROZ
Bir adam gelirdi gözlerimin kıyısına Rüzgâr gibi sessiz, dağ gibi vakur Toprağın sabrını taşırdı omuzunda Gözlerinde uzak yolların huzuru
Bir söz söylerdi, derin ve ağır sıçramış kan damlası gibi kalırdı duvarda
Suskunluğu bile anlam taşırdı
Geceyi ikiye bölen bakışlarıyla
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz



