Sonra bir çığlık, deler geçerdi zemheriyi,
Sızardı karanlığın koynuna.
Kulağımın taa için otururdu.
O an, bozulurdu tüm kızlıklar,
Melekler kanatlarını koparırdı kederden,
Kanları siyah akardı.
Babalar feryat eder,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta