Yüreğim bir çağlayan belki,
suskunluğun ardından sızan.
Kelimeler, usulca damlayan gözyaşları gibi,
ya da içimde tutamadığım bir nehir.
Kâğıda dokunduğunda,
mürekkep değil, ruhumun özü akar.
Bazen bir anının gölgesi düşer sayfaya,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta