Asırlar geçti.Her şey bir sis perdesinin arkasında kaldı.
aklımızla-duyularımızla irdelemek,eşelemek,tırnaklarımızla
kazıyarak tablodaki esrarı bulmaya-anlamaya çalışmak
imkansız hale geldi.
Bir düzlem parçası gözümüzün önünde.Tek boyutlu.
Derinliği yok.Arkada,önde,yanda ne var bilinmiyor.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta