Yaşamın zehrini çekti çocuk kalbim,
Azrailin nefesine düştüm yıkılmadım,
Tırnağıyla güneşler açtı nasırlı ellerim,
Yarını acıyla kazandım yıkılmadım,
Ondört yaşında hayat ile tanıştım,
Kuru ekmek yedim açlığa alıştım,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta