Şalgamlı bardaklardan iniltili dudaklar
Mısralarda kokuşan poyrazlı rüzgarlar
Asırlık çınarda sallanan kuru tahtalar
Bunaltıcı sıcağa dalan kör gözlü ayaklar
Her masada sarhoş dolu bardaklar
Her bardakta kahpe çardaklar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Özümüz nedir...? biliyormuyuz ki dönelim... Bilinen şeye dönülür değil mi...? Emeğinize saygılar,... Neriman Zevkliler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta