Her gün yeniden ölüyorum, Yeditepeden bakınca
Gözlerini görüyorum gözlerimde,kan çanağına dönmüş
Yüzünden düşen bin parça...
Yüzyılların yorgunluğu değil;
İhanetin kalleşliğini seziyorum tüm bedeninde
Bu hale mi düşecektin? Düşecektik...
Akranların,neredeyse zil takıp oynayacaklar
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




İstanbul'un güzelliğine ve sözünü ettiğiniz değerlere yakışır bir şiir...Tebrikler..
öze dönmenin gerekliliğini hatırlatan güzel bir şiir
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta