Öze Dönüş Şiiri - Ahmet Tabak

Şöyle bir bak ömrüne, öfkelisin bak yine.
Bunca derdi yüklendin, gelmelisin kendine.
Gecelerin uykusuz, gündüzlerin umutsuz,
Çözemezsin her şeyi, artık haddin bilsene.

Varlığından habersiz çevrendeki insanlar,
Konuşmaya hiç değmez, ancak seni oyalar.
Gündemin nedir senin, derdini bilmelisin,
Gelmelisin kendine, zaman seni kovalar.

Seni seveni üzdün, kirli sularda yüzdün,
Ömür hızla biterken, vakti nasıl öldürdün.
Ne bitmez gündemmiş bu, her gün aynı terâne,
Baktığın her olayda, ancak şerleri gördün.

İmtihanlar çok ise, hatırlatır kuluna,
Fânî olanı bırak, yalvarsana Rahman’a.
Aldığın her nefeste, bir umut yeşeriyor,
Ne mutlu bizlere ki, yönelmişiz biz O’na.

Mutluluk uzak değil, barışık ol kendinle,
Bir sevgi ürünüsün, seni seveni dinle.
Affet şimdi herkesi, hiç yükün kalmayacak,
Herkes terk etse bile, Rabbin daim seninle.

09.11.2025
Ahmet TABAK